Kent u een griezelig verhaal of gedicht, hier kunt u dit aanmelden mail christ@halloweencreatief.be
zo help u mee deze pagina op te starten

    
 

Grapje van een kindje uit het eerste leerjaar die vroeg aan de juf, hoe dat een een heks getest wordt op school (de juf had een verhaaltje voorgelezen  over de goede heks)
ze moest toch eventjes nadenken en dan zij ze "ze moet een heksamen afleggen"

http://www.bloggen.be/guidoenyvette
 



heks, heks, zeg wat je eet
spinnen en torren, gekookt en goed heet
heks, heks zeg wat je drinkt
vleermuizenbloed met een scheut rode inkt
heks, heks wat heb je aan
spinrag met veel dooie vliegjes eraan
heks, heks wat ga je doen
ik ga jou veranderen in een meloen!
http://www.bloggen.be/guidoenyvette


 
Het Ierse volksverhaal over Jack O'Lantern

Jack, een Ierse man, bracht zijn avonden graag door in zijn stamkroeg, waar hij het ene glaasje na het andere dronk, om de tijd te doden. Op zo'n avond ontmoette hij in een dronken roes de duivel, die maar één ding wou: bezit nemen van zijn ziel. Maar de listige Jack wist de duivel over te halen om samen met hem nog één glas te drinken.
Op het einde van de avond nam de duivel de gedaante aan van een muntstuk om zijn pils te betalen. Jack greep het muntstuk en sloot hem op in een buidel met een kruisvormig slot. Pas toen hij Jack had beloofd hem tien jaar met rust te laten, liet Jack hem weer vrij.
Tien jaar later botste Jack weer op de duivel op een verlaten landweg. Om tijd te winnen vroeg hij hem nog om één gunst: een appel uit de dichtstbijzijnde boom.
Toen de duivel in de boom klom om een mooi exemplaar uit te zoeken, zag Jack zijn kans schoon om met zijn zakmes een kruis te kerven in de stam van de boom. De duivel zat klem in de kruin en Jack liet hem beloven dat hij hem nooit meer lastig zou vallen. Vanuit zijn benarde situatie kon de duivel niet anders dan hiermee akkoord gaan en hij sloeg jammerend op de vlucht.
Toen Jack stierf, werd hij weggejaagd uit het paradijs, omdat hij met de duivel had geheuld. In de hel wilden ze hem ook niet, omwille van de belofte van de duivel. Jack was verdoemd om eeuwig te dolen en smeekte de duivel om een gloeiend kooltje, waarmee hij zijn lange en donkere weg kon verlichten. Die kreeg hij gelukkig nog en hij stak het in een uitgeholde raap.Sindsdien dwaalt 'Jack of the Lantern' - later verbasterd tot 'Jack O'Lantern' - door het duister, met zijn lantaarn in de hand.

Het bloedend hart

Honderden jaren geleden leefde in Hoeleden een gravin, die alle pasgeboren kinderen van haar lijfeigenen liet verdrinken, om te beletten dat ze gedoopt zouden worden. Op een morgen werd haar lijk gevonden tussen de elzestruiken, bij de beek waar de kinderen omgebracht waren. Haar hart was verdwenen. In het dorp werd beweerd dat de duivel haar was komen halen en dat haar ziel in de hel lag te branden. Ze werd in ongewijde grond begraven, zonder hart en sindsdien zwierven bij de beek iedere nacht dwaallichten rond. In die tijd geloofde iedereen dat dwaallichten niets anders waren dan de zielen van ongedoopte kinderen. Op zekere dag kwam Edward met paard en kar langs de brug gereden. Hij had wat te diep in het glas gekeken en reed fluitend verder, tot hij plotseling een klaaglijk gezucht hoorde onder de brug. In hetzelfde ogenblik verschenen de dwaallichten. Omdat Edward niet al te nuchter was, riep hij uit: "Wat willen jullie van me, lawaaimakers?" Een doffe stem antwoordde: "Het doopsel!". Toen stak Edward zijn zweep in het water van de beek, besproeide enkele dwaallichtjes en zei: "Ik doop u in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilig Geest;" Nu kwamen ook de andere dwaallichten rond hem dansen en ze vroegen allemaal om gedoopt te worden. Hij deed dit en daarop verdwenen ze weer onder de brug. Maar opeens keerden ze terug en tussen de lichtjes in zag hij nu een bloedend hart, dat van de gravin. Het werd Edward allemaal te veel. "Dit spel heeft lang genoeg geduurd!" Riep hij uit en hij reed verder. Nauwelijks had hij die woorden uitgesproken, of het hart plonsde in het water en de dwaallichtjes vlogen allemaal naar de hemel.

Uit "Vlaamse Filmpjes"

terug